Brander ICS denkt bij alles aan het milieu
DORDRECHT Bij een koffiebrander denk je misschien niet meteen aan duurzaamheid, geeft managing director Rob Koller van ICS International toe. Toch won het Dordtse bedrijf niet voor niets de eerste MVO Award voor maatschappelijk verantwoord ondernemen in Dordrecht. Op gebruikte ICS-koffiedrab groeien zelfs paddenstoelen.
Managing director Rob Koller (l) en facility manager Ignas Janssens van ICS.
Foto: Rinie Boon
Bij de termen koffie en duurzaamheid, denkt iedereen meteen aan Max Havelaar, het keurmerk dat ervoor zorgt dat boeren een eerlijke prijs voor hun koffie krijgen. Bij ICS gaat het niet alleen om fairtrade. "De jury van de MVO Award zei het treffend: bij onze onderneming zit duurzaamheid in de genen, " zegt facility manager Ignas Janssens.
Aan de Leeghwaterstraat werken 140 mensen. In zestig landen over de hele wereld wordt in restaurants of uit automaten jaarlijks 2 miljard keer koffie, thee of een ander product van ICS gedronken.
Afvalfase
Het bedrijf kijkt op alle terreinen hoe het milieuvriendelijker, energiezuiniger of minder milieubelastend kan. Van het verbouwen van koffie tot het branden, van het verpakken tot de afvalfase. Zes jaar geleden vroeg Felix Rottenberg tijdens een discussiebijeenkomst aan Rob Koller in diens hoedanigheid als voorzitter van de Koninklijke Vereniging van Nederlandse Koffiebranders en Theepakkers (KNVKT) wat hij precies onder het begrip duurzaamheid verstond. "Toen kon ik daar geen eenduidig antwoord op geven, want je kunt er met verschillende invalshoeken naar kijken," vertelt Koller.
"De discussie leidde zelfs tot grote spanningen. Intussen is er het nodige gebeurd tussen de oren van de koffiebranders en wordt duurzaamheid als vanzelfsprekend gezien. Eind vorig jaar hebben alle Nederlandse koffiebranders een intentieverklaring getekend waarin staat dat in 2015 driekwart van alle koffie die in Nederland wordt verkocht en gedronken 100 procent duurzaam wordt verbouwd. Daarmee zijn we uniek in de wereld." Om dat te bereiken werkt ICS samen met certificeerders als Max Havelaar, UTZ Certified en Rainforest Alliance, die erop toezien dat koffieboeren een rechtvaardige prijs voor hun oogst ontvangen en die hen ondersteunen met kennis en opleiding. Bij het verbouwen van koffie valt nog veel milieuwinst te behalen. Oók verderop in de keten. Zo wordt de warmte die bij ICS vrijkomt bij het branden van de koffie hergebruikt in de installatie. Bij de plannen voor een mogelijke tweede koffiebrandinstallatie werd onderzocht of die warmte kon leveren aan het toekomstige stadswarmtenet in Dordrecht.
Daarvoor bleek de vraag naar restwarmte nog te laag, dus gaat het bedrijf de warmte voorlopig gebruiken voor het eigen kantoor.
Slim stapelen
Als nieuwe medewerkers binnenkomen wordt hen tijdens de interne opleiding de duurzame bedrijfsfilosofie bijgebracht. Het bedrijf bespaart zoveel mogelijk energie, schakelt medewerkers van Drechtwerk in bij de productie, de schoonmaak en het maken van bedrijfskleding en bedacht een efficiënter stapelsysteem, waardoor vrachtwagens meer pakken koffie kunnen vervoeren. Dat leidt tot 20 procent minder transportbewegingen en dus minder CO²-uitstoot. Koller: "Dat is wat duurzaamheid drijft in onze branche. Het heeft voordelen voor het milieu en levert ook financieel ook wat op."
‘Koffiedrab hergebruiken'
Het mooiste voorbeeld is misschien wel het hergebruik van de koffiedrab van de restaurants van La Place, een trouwe klant van ICS. Van de koffie die in de restaurants wordt geschonken gaat de drab naar kweker GRO Holland, die er allerlei paddenstoelen, oesterzwammen bijvoorbeeld, op laat groeien. Die worden gebruikt in vegetarische gerechten en vleesvervangers zoals een vegetarische kroket.
ICS juicht dit project van harte toe. "Als je bezig bent met alternatieven voor vlees lever je pas echt een bijdrage aan duurzaamheid en het terugdringen van CO²-uitstoot, " aldus Janssens.
Afbreekbaar verpakken
Koffie uit de supermarkt zit nog vaak verpakt in aluminium. Prima verpakkingsmateriaal voor lange houdbaarheid, maar om het erts te winnen en er aluminium verpakkingen van te maken is veel energie nodig. Bovendien is het aluminium uit koffieverpakkingen moeilijk te scheiden en te recyclen. Daarom is ICS in de afgelopen zeven jaar overgeschakeld op een ander soort verpakking met dezelfde eigenschappen.
"In 95 procent van onze verpakking zit geen aluminium meer. De volgende generatie verpakkingen waar we nu aan werken zal volledig biologisch afbreekbaar zijn," aldus Rob Koller.
Managing director Rob Koller en facility manager Ignas Janssens van ICS bij de
koffiebrandinstallatie aan de Leeghwaterstraat. Foto: Rinie Boon
Bron: AD 28-12-2011
Een kijkje in de keuken van het smaakpanel van ICS
DORDRECHT Met een flinke groep 'ervaringsdeskundigen' controleert ICS of de smaak van zijn producten aansluit bij de wensen van de gebruikers. Een kijkje in de keuken van het smaakpanel.
Een proeverij in het Smaakcentrum van ICS in Dordrecht. Cindy Stelloo deelt een
nieuwe ronde koffie uit aan de zes panelleden waaronder Diane van Pelt (links)
en Marion den Boer. FOTO RINIE BOON
Lid van het smaakpanel bij koffiebrander ICS in Dordrecht word je niet zomaar. ,,Eerst moet je een smaaktest bij ons afleggen. Wie goed genoeg kan proeven is welkom,'' vertelt Cindy Stelloo, de coördinator van het Smaakcentrum bij het bedrijf dat in een zijstraat van de Rijksstraatweg aan de westkant van de stad is gevestigd.
Cindy, die eerder op het laboratorium van het bedrijf werkte, ontvangt de leden van het panel in de testruimte. Dat is een fors uitgevallen moderne keuken met apparatuur om de koffie en andere dranken klaar te maken.
In plaats van een zitje tegenover het keukenblok zijn er zes testplekken gemaakt. De leden van het panel hebben elk hun eigen stoel, een spoelbakje met tafel en zijn door lage wanden van elkaar gescheiden. Aan de voorkant loopt Cindy Stelloo langs om de halfvolle bekertjes uit te delen die zij in haar keuken heeft gevuld. Zo'n proefsessie duurt een uur of twee.
Wim Boudesteijn is bijna een jaar lid van het panel. ,,Ik werk vier dagen in de week en dit leek me wel leuk om erbij te doen. En koffie interesseert mij zeer.''
Boudesteijn heeft net zijn eerste formulier ingevuld. Net als zijn collega-proevers doet hij wat Cindy 'een driehoekstest' noemt. Hij moet van drie bekers koffie proeven welk van de drie een afwijkende smaak heeft. Ook moet hij op het formulier kort en bondig zeggen waaruit dat smaakverschil bestaat. Dan geeft hij aan wat hem het beste bevalt: de twee bekertjes met dezelfde smaak of het ene dat afwijkt, doordat het bijvoorbeeld zoeter, slapper of juist sterker is.
Voor die twee verschillende smaken deelt hij dan ook nog een rapportcijfer uit. En dan is het wachten op een volgende ronde. Wim vindt zo'n testdagje 'heerlijk relaxed' en gaat verder met het oplossen van een sudoku uit deze krant.
Diane van Pelt uit Dordrecht is deze ochtend buurvrouw van Wim Boudesteijn. ,,Dit is gewoon leuk om te doen. En ik ken ICS nog uit de tijd dat ik jarenlang op het laboratorium heb gewerkt.''
Marion den Boer vindt de test-uurtjes een nuttige tijdsbesteding. ,,Wij spelen de klant die direct zijn mening geeft.'' Of zoals het bedrijf het zelf zegt: 'de panelleden moeten onbevooroordeeld tegenover de producten staan want zij vertegenwoordigen de consument'. De echtgenoot van Marion zit in de binnenvaart en tegen deze vorm van 'koffieleuten' heeft hij geen bezwaar, vertelt ze lachtend.
Jerney Matena is deze ochtend de jongste van het panel. Zij studeert psychologie in Leiden. ,,Koffie uit de automaat drink ik best veel op de universiteit. Dat heb je gewoon nodig om fris te blijven tussen de colleges door.''
De Belgische Renild Romijn woont alweer 15 jaar in Papendrecht waar ze onder meer de boekhouding doet voor het bedrijf van haar echtgenoot. ,,Ik ben gek op koffie,'' vertelt ze. Alleen in België drinkt ze dat nooit, want die wordt er veel te slap geserveerd.
Tussen de bedrijven door leest ze een van de tijdschriften die in een rek achter de panelleden liggen.
Het omschrijven van wat je proeft is voor de meeste panelleden best lastig.
Na de eerste ronde zegt Wim Boudesteijn: ,,Ik zit er nog niet in, maar ja ik ben de laatste drie maanden door vakantie en zo ook niet meer geweest.''
Om het panel een beetje te helpen hangt op elke testplek een sticker waarop een enorme tong uit een mond komt. De tong is in vier gebieden opgedeeld. De punt van de tong is gevoelig voor zoet. De zogenaamde smaakpapillen aan de zijkanten van de tong richting de keel gaan van zout over in zuur en tot slot bitter. Maar verder moeten de 'amateur-proevers' zelf hun oordeel vormen.
Van Cindy krijgen ze alleen te horen dat ze een koffie met amaretto-smaak, een thee met perzik-melange of een van de andere meer dan 20 producten gaan testen.
Per proefsessie werken de panelleden acht verschillende producten weg. Net als bij een wijnproeverij mogen ze het drankje doorslikken maar dat hoeft niet. Daarvoor zit er immers ook een spoelbakje in hun testhokje.
Bijzonder is dat Cindy soms het licht in de keuken bijna helemaal dooft. Dat doet ze om het panel een mening te laten geven zonder dat ze de kleur van het drankje kan zien. Met een flauw paars lichtje op hun tafeltje kunnen de leden nog net de nummers van de drie bekers van elkaar onderscheiden. Het lijkt alsof je in een duistere kroeg zit. Maar dat is schijn, even later gaat het licht weer aan en volgt een nieuwe ronde.
Tot nu toe
Koffie, thee, choco of soep uit de automaat. Daar heeft iedereen op het werk wel een mening over. Producent ICS International in Dordrecht wil ook graag weten wat de consument van zijn dranken vindt. Dus kent het bedrijf al jaren een eigen smaakpanel.
Cindy Stelloo (27) is bij ICS verantwoordelijk voor deze proefsessies. Zij nodigt telkens zes mensen uit van het ongeveer 40 mensen tellende smaakpanel om een aantal dranken te beoordelen. Gemiddeld twee keer per maand komen deze proevers naar de testruimte in het pand van ICS op bedrijventerrein Amstelwijck West.
Na de testsessie bestudeert Stelloo alle beoordelingen. Die spelen een rol in de producten die ICS maakt. Maar de onderneming heeft ook eigen specialisten in dienst. Al die meningen samen bepalen de smaak van de dranken.
Enkele keren per jaar plaatst ICS advertenties waarin nieuwe panelleden worden gevraagd. Mensen die van koffie houden en op hun werk geregeld naar de drankenautomaat gaan, hebben de voorkeur.
Info: www.ics-vending.com.
Bron: AD NieuwsMedia 12-9-2008
Koffiebrander ICS krijgt een grote beurt
DORDRECHT Anderhalve week wordt niet of nauwelijks koffie gebrand bij ICS aan de Leeghwaterstraat in Dordrecht. Het hart van de fabriek ligt stil om technici de kans te bieden de besturing van de installatie te moderniseren.
Directeur Dick Noordzij
Tegelijkertijd worden diverse metalen onderdelen vervangen. Directeur Dick Noordzij toont een aantal enorme deksels en filters die uit de installatie komen. ,,Ze zijn nog niet stuk maar uit metingen is gebleken dat ze wel zwak zijn. Dan gaan ze eruit. Want elke dag dat we stilliggen kost geld.'' De brander van ICS is twintig jaar oud. Toen was het de modernste van Nederland, maar de techniek staat niet stil. Hele schakelkasten worden nu vervangen omdat de fabrikant heeft laten weten geen vervangende onderdelen meer te leveren. ,,Dus dan word je gedwongen nieuwe spullen aan te schaffen.'' Ook de veiligheid speelt natuurlijk een grote rol. In de (pijp)leidingen en afvoerkanalen van de brander-installatie zitten op diverse plekken nozzles (sproeiers) ingebouwd die direct in actie komen als oververhitting dreigt. Bij elke renovatie wordt ook gelet op de energie-zuinigheid. ,,Maar dat geldt niet alleen de brander. Dat doen we door het hele pand heen'', vertelt Noordzij. Dus brandt op zijn werkkamer geen licht. ,,Helemaal niet nodig. De lichtinval van buiten is voldoende.'' En in het grote magazijn laat hij tijdens een rondleiding door het pand zien dat behalve de noodverlichting en de vluchtroutes er geen lamp brandt. Zodra een werknemer (met of zonder heftruck) een van de paden inrijdt, gaan de tl-bakken aan. Ook in andere ruimtes, zoals de toiletgebouwen is dit systeem toegepast.
De hitte van de brander, die op aardgas draait, wordt ook opgevangen en hergebruikt. De verwarming van het pand kost volgens Noordzij meer dan de brander voor de koffie op jaarbasis verstookt. En er gaan heel wat grondstoffen doorheen bij ICS. Want het bedrijf zit niet alleen in koffie. Ook thee en diverse instantproducten (soep en vruchtendranken) verwerken ze aan de Leeghwaterstraat. Per jaar gaat het al gauw om 23.000 ton ofwel 23 miljoen kilo. Om te weten of de producten in de smaak vallen bij de consument heeft ICS een mooie ruimte ingericht waar test-panels regelmatig de producten keuren. ICS levert via de Autobar Groep waaraan zij is gelieerd koffie, thee, soep, frisdrank, etc. voor automaten. ,,In die test-panels zitten mensen van buiten. Laat die maar zeggen wat ze vinden. De meeste mensen willen dat de koffie op het werk net zo smaakt als thuis. Daar zijn we wel achter.'' Een afdeling verder in het grote ICS-pand zit de afdeling R & D, zeg maar onderzoek en vernieuwing. Van alle spullen die binnenkomen gaan de monsters naar de afdeling kwaliteitscontrole. Van elke container met koffiebonen worden vijf monsters genomen. Die bonen ondergaan het branden en proeven, en pas als ze voldoen aan de eisen begint de verwerking. Het branden van koffiebonen in grote hoeveelheden in het hart van de fabriek duurt maar drie minuten. Dan zijn er weer 230 kilo bonen rijp voor verdere verwerking. Maar eerst mogen ze afkoelen en via een proces van zeven en toepassing van luchtdruk gaan de dingen eruit die er niet in horen, zoals steentjes. Daarna gaan de bonen naar de maalderij, of direct de verpakking in. Want voor de espresso-apparaten en voor automaten die zelf koffie malen, volstaat een zak hele bonen. Een groot deel van de productie is geautomatiseerd, zelfs tot de plaatsing van de dozen op de pallets. Wat opvalt in het fabriekscomplex is dat de vloeren zo glad zijn. ,,Hier wordt twee keer per dag schoongemaakt. Daarvoor hebben we een team van vijf mensen van Drechtwerk ingehuurd. En die leveren goed werk '', vertelt Noordzij. Hygiëne in een bedrijf dat zoveel met levensmiddelen doet is natuurlijk ook heel belangrijk. Van de sociale werkplaats in Dordrecht huurt ICS ook nog zeven mensen in voor het inpakwerk. ICS verpakt ook goederen voor klanten die graag hun eigen naam op de verpakking zien. Dat kan ook in vreemde talen gebeuren. In het magazijn staan zendingen voor Tsjechië, Noorwegen en Engeland. ,,We hebben klanten tot in Australië en Nieuw-Zeeland'', aldus Noordzij.
Koffiebrander ICS is een Engelse onderneming die in Nederland een fabriek in Dordrecht heeft aan de Leeghwaterstraat, tussen de Rijksstraatweg en de A16.
De lettters ICS staan voor International Catering Service. De onderneming is gelieerd aan de Autobar Groep die talloze kantoren, fabrieken en organisaties voorziet van koffie- en drankenautomaten.
Het hoofdkantoor van ICS en Autobar staat in Londen. Bij het concern werken circa 6000 mensen in Europa.
Bij de fabriek in Dordrecht wordt jaarlijks 23.000 ton koffie gebrand. De omzet van ICS groeit nog steeds en de producten gaan naar afnemers in 53 landen. Ruim veertig procent van de productie blijft in Nederland.
Behalve koffie levert ICS ook theezakjes en diverse dranken voor automaten zoals cacao, soep en limonade.
ICS heeft een eigen instructieruimte waar afnemers wordt geleerd om het beste uit de producten te halen.
Bron: AD NieuwsMedia 14-08-2007