HENDRIK-IDO-AMBACHT Iglo-Nederland heeft zijn verkoopkantoor sinds kort in Hendrik-Ido-Ambacht. Vlakbij de A16 op het nieuwe bedrijvenpark Langesteijn beschikt Iglo over een fraaie werkruimte in de vleugel van het twee jaar oude kantoor van de stichting Mee.
Algemeen directeur Guido Raaphorst in het nieuwe Iglo-kantoor. Op de
achtergrond een poster van de populairste groente: spinazie.
Foto Rinie Boon
De verhuizing vanuit Rotterdam is een gevolg van de verkoop van Iglo aan de Britse investeringsmaatschappij Permira in november 2006. Dat paste destijds in de strategie van Unilever om het aantal merken van de Rotterdamse multinational drastisch te beperken.
Algemeen directeur Guido Raaphorst (36) van Iglo-Nederland vindt de nieuwe werkplek voor hem en zijn team van twintig mensen een prima keuze. ,,Onze werknemers komen deels uit Brabant en deels uit de Rotterdamse regio. Dus dan past Hendrik-Ido-Ambacht goed bij onze wensen voor een goed bereikbare locatie.’’
Erg zichtbaar vanaf de buitenkant is Iglo niet. Dat is het nadeel van het intrekken in een pand van een ander. ,,Maar met de eigenaar praten we over een betere bewegwijzering op het terrein, we zitten hier tenslotte pas zes weken,’’ legt Raaphorst uit. In de vleugel van het vier etages hoge pand waar Iglo een flink deel van de parterre bezet, is het makkelijk zoeken. Naast enkele vergaderkamers ligt de kantoortuin met ruim bemeten werkplekken. Het driekoppige management team zit in twee half-open kamers aan de korte zijde van de kantoortuin.
Achter de gang bij de entree is een ruime keuken beschikbaar. ,,Die is nog niet helemaal ingericht naar onze wensen maar dat komt binnenkort goed’’, verzekert Raaphorst zijn bezoek.Want hoewel dit kantoor het domein is van de verkooporganisatie die Iglo-Nederland vooral is, wordt er hier ook aan productontwikkeling gedaan.
De fabrieken staan in Duitsland. De groentefabriek in het Munsterland, net over de Nederlandse grens, in Reken. De visproducten komen uit de fabriek in de kustplaats Bremerhaven. De fabrieken draaien niet alleen voor de Nederlandse markt. Iglo is in acht Europese landen actief: het Verenigd Koninkrijk (waar Iglo ook een fabriek heeft) is goed voor de helft van de omzet van de diepgevroren levensmiddelen. In volgorde van marktaandeel worden de Britten gevolgd door Duitsland, Oostenrijk, België, Nederland, Frankrijk, Ierland en Portugal.
Iglo-Nederland heeft een jaarlijkse omzet van circa 50 miloen euro, terwijl de complete Iglo-groep goed is voor 1,2 miljard. De afzet in Nederland is volgens Raaphorst in drie segmenten te verdelen. Vis, zoals de bekende vissticks, visfilets en aanverwante producten, maakt de helft van de omzet uit. Dan komen de ingevroren groenten (30 procent aandeel) met spinazie als koploper. De kant-en-klaarmaaltijden en soepen ten slotte zijn goed voor 20 procent.
In de reclamecampagnes sluit Iglo aan op de adviezen van het Voedingscentrum dat Nederlanders oproept twee keer per week vis te eten. ,,We zitten nu gemiddeld op één vismaaltijd per week, dus daar is nog heel wat te winnen,’’ denkt Raaphorst. Het argument dat vis lastig is klaar te maken, gaat voor de panklare diepvriesproducten niet op.
Zoals elke ondernemer, werkt ook Iglo telkens aan vernieuwing van het assortiment. ,,Binnenkort komen we met een lasagna-maaltijd. Die halen we uit Italië. Ook brengen we dit jaar gegrilde witvis, gemarineerd in olijfolie, op de markt.’’
Ook de bestaande producten worden regelmatig onder de loep genomen. ,,Dat doen we samen met de voedingsdeskundigen uit onze fabrieken en onze eigen specialisten hier op kantoor. Want smaken verschillen nu eenmaal. Denk aan de hoeveelheid zout en kruiden die je toevoegt. Dat loopt per land sterk uiteen. Dus houden we hier onze smaaktesten.’’
Het vooroordeel dat Raaphorst en zijn mensen constant moeten bevechten, is dat diepvriesproducten niet vers zijn. De Iglo-directeur is er heel stellig in. ,,Wat je rechtstreeks van het land haalt, is natuurlijk de meest verse groente. Maar als je, zoals wij, die groente na de oogst in enkele uren tijd bewerkt en invriest, blijven de smaak en bijvoorbeeld het vitaminegehalte goed op peil.’’
Tussen het oogsten en het invriezen van groente ligt volgens Raaphorst maar vier uur. De boer in de nabijheid van de fabriek krijgt een seintje dat hij een bepaalde hoeveelheid moet oogsten en die gaat direct naar de wasstraat in de fabriek. Na de schoonmaakbeurt volgt verdere verwerking en binnen vier uur ligt het product in de vriescel. De koelverse producten in de supermarkt – een concurrent van Iglo – die tegen het einde van hun verkoopdatum lopen, zijn volgens Raaphorst veel van hun smaak en voedingsstoffen kwijt.
Raaphorst is met twee andere directieleden verantwoordelijk voor het reilen en zeilen van Iglo-Nederland. Naast verkoop doet de Nederlandse vestiging ook de eigen marketing, kwaliteitscontrole en de financiële afwikkeling van de verkoopactiviteiten. Transport naar de distributiecentra van de supermarkten heeft Iglo al jaren uitbesteed aan Christian Salvesen. Dat heeft een enorm distributiecentrum in Tilburg waar de producten diepgevroren liggen opgeslagen nadat ze de fabrieken hebben verlaten.
Bron: AD NieuwsMedia 7-3-2008