ROTTERDAM Vraag niet hoe ze het bij Schmidt Zeevis voor elkaar hebben gekregen, maar zelfs de Rotterdamse burgemeester Ahmed Aboutaleb is gevallen voor hun haring. "Op een haringparty van Rotterdamse zakenlui bekende hij dat hij geen haring lust'', zegt directeur Marcel van Breda. "Ik zei: probeer het eens.
En wat denk je? Hij vond het heerlijk!''
De foto van de haringhappende burgemeester hangt sindsdien prominent in de zaak aan het Vasteland in Rotterdam. Alleen de oorkonde, waarop staat dat het bedrijf de winnaar is van de 28ste AD haringtest, heeft een nog prominenter plekje.
De 125 medewerkers van Schmidt Zeevis zijn apetrots dat de keurmeesters van deze krant hun nieuwe maatjes dit jaar een 10 gaven. Helemaal omdat hun haringen, die in 2002 en 2003 ook als beste uit de test kwamen, de laatste jaren in de top-10 ontbraken. Van Breda wijt de teleurstellende resultaten van de afgelopen jaren aan de snelle groei van Schmidt Zeevis. "Haring is een ingewikkeld product. Het wordt op zee gevangen, ter plekke gekaakt en vervolgens ingevroren. De kunst is om de vis aan wal langzaam te laten ontdooien zodat de smaak behouden blijft. Ga daar maar eens aan staan als de haringen met containers tegelijk aankomen.''
Van Breda ging daarom bij Nico Mouthaan van het bedrijf Transmo Special Products ten rade: hij ontwierp een speciale 'haringdouche'. De ingevroren emmertjes worden in de koelcel besproeid met 'warm' water waardoor ze zeer geleidelijk ontdooien. "Als ze een bepaalde temperatuur hebben bereikt, worden ze uit de koeling gehaald en schoongemaakt. Daardoor is elke haring van topkwaliteit.''
De geschiedenis van Schmidt Zeevis gaat terug tot 1917. Oma Schmidt ging in die tijd met een viskar langs de Rotterdamse deuren. Haar vis was zo gewild dat haar man besloot zijn baan als politieagent op te zeggen en een winkeltje te beginnen aan de Scheepstimmermanslaan, op een steenworp van de huidige winkel aan het Vasteland. Toprestaurants van toen als Old Dutch waren toen al afnemers. Latere generaties bouwden het bedrijf uit en sloegen nieuwe wegen in. "We hebben altijd aan de bovenkant van de markt gezeten. Hoewel: de zalmfilet bij de nabijgelegen Albert Heijn is duurder dan bij ons'', zegt Van Breda.
Van Breda (48), die in 2005 werd uitgeroepen tot Rotterdamse ondernemer van het jaar, kwam in 1980 als broekie bij de zaak. "Ik solliciteerde op de functie van chauffeur, maar daar was geen plek voor. Ik kwam in de zaak te staan en een poosje later kon ik alsnog op de vrachtwagen. Ik keek altijd goed rond bij onze afnemers. Zag ik een doos staan van een andere visboer, dan onthield ik de prijs en zei ik hier op kantoor: als we iets onder die prijs gaan zitten, kunnen we aan dat bedrijf misschien nog meer vis slijten. Ik belde voor vertrek ook vaak chef-koks op met de vraag of ik niet iets extra's voor ze mee kon nemen."
Het 18 vrachtwagens tellende wagenpark van Schmidt Zeevis rijdt stad en land af om toprestaurants te bevoorraden. "Al moet ik bekennen dat door de crisis de vraag vanuit de restaurants iets is afgenomen.''
Behalve in Rotterdam heeft Schmidt Zeevis sinds vorig jaar ook in Maastricht een zaak waar consumenten vis kunnen kopen. De keus voor Maastricht vindt Van Breda logisch. "Daar wonen nu eenmaal veel chique mensen. In het centrum van Amsterdam zullen wij ons niet zo gauw vestigen. Het publiek daar gaat toch vooral voor de snelle hap. Daarvoor moet je niet bij ons zijn.''
Hoge verwachtingen heeft Van Breda van de visverkoop via internet. "We zijn daar onlangs mee begonnen. De vis gaat in een speciaal koelpakketje, postzegel erop en via TNT wordt hij de andere ochtend bij de klant thuisbezorgd.''
Op de vraag of er bij Van Breda thuis elke dag vis op het menu staat, zegt hij: ,,Een visje vind ik lekker, maar ook van een biefstukje kan ik genieten. Maar dan wel van de echte slager."
Bron: AD NieuwsMedia mei 2009